تاریخ : پنج شنبه, ۱۴ مرداد , ۱۴۰۰ 27 ذو الحجة 1442 Thursday, 5 August , 2021
1

تبعات اجتماعی و اقتصادی توسعه ناامنی در افغانستان!

  • کد خبر : 10856
  • 26 تیر 1400 - 9:45
تبعات اجتماعی و اقتصادی توسعه ناامنی در افغانستان!
این‌ها مهاجرانی هستند که اساسا نیتی به بازگشت به افغانستان و امیدی به وقوع این رویداد ندارند، بر خلاف کارگرانی که می‌آمدند تا کار کرده و بعد از مدتی به کشور خودشان بازگردند.

وحید خدادادی/ روزنامه نگار

یکی از عمده ترین اثرات روی کارآمدن بایدن و جریان دموکرات در ایالات متحده آمریکا، قدرت گرفتن و بازتولید گروهک های تروریستی و استشهادی در منطقه بلا خیز خاورمیانه است. حوادث چند هفته اخیر در همسایه شرقی ایران یعنی افغانستان، یکی از مصادیق تایید این ادعاست. نیروهای آمریکایی تا ۱۱ سپتامبر اواسط شهریور به طور کامل خاک افغانستان را ترک خواهند کرد و همین موضوع دستاویزی برای باز تولید این گروهک افراطی و تروریستی شده است.
اما نکته جالبی که پی آمد این تجدید قوا در داخل کشور و میان رجال سیاسی عمدتا اصولگرا وجود داشته، از در تطهیر برآمدن و ارائه تصویری رحمانی از طالبان است که نقدهایی را در فضای سیاسی کشور به دنبال داشت و ما نیز در همین ستون به ابعاد و عواقب امنیتی این موضوع در روزهای گذشته اشاره کردیم.
اما متاسفانه قدرت گرفتن طالبان که این روزها بودار و با سرعت قابل ملاحظه ای صورت می گیرد، فارغ از دغدغه های امنیتی تبعات اجتماعی قابل ملاحظه ای برای کشورمان داشته باشد که برخی از قبل آن که طالبان در مخالفت با آمریکاست، همه این تبعات و دغدغه ها را به جان می خرند.
همه ما شاهد بودیم که بعد از حوادث ۱۱ سپتامبر و حمله دولت بوش پسر به افغانستان، کشور ما پذیرای مهمانان ناخوانده افغانی بود که به صورت قانونی و غیرقانونی وارد ایران شدند. از آنجایی که عمدتا به دلیل تامین معیشت خانوارشان راهی کشورمان شده بودند. طبق اعلام منابع رسمی تعداد این مهاجرین به صورت قانونی در ایران بودند، نزدیک به یک و نیم میلیون نفر بود که رقم قابل ملاحظه ای است!
تصور کنید که این تعداد مهاجر نیازمند تامین مسکن، شغل و امکانات رفاهی بود و در بالا رفتن میزان بیکاری شهروندان ایرانی خصوصا در پایتخت سهم بسزایی داشت. برخی از آن ها بعدها در ایران تشکیل خانواده دادند و به محض استقرار آرامش نسبی فیل شان یاد هندوستان کرد تا به سرزمین مادری بازگردند و همین امر موجب شد تا کشورمان با خیل فرزندانی روبرو شود که به دلیل فقدان پدر، به کودکان بی شناسنامه تبدیل شوند و از امکانات اجتماعی محروم باشند. حتی در صورت حل مشکل اسناد هویتی هم تحمیل این تعداد مهاجر در بدنه نظام آموزشی، بهداشتی و اقتصادی، ما را با شرایط overload پدیده بار اضافی روبرو کرد.
در ادامه و با ایجاد آرامش نسبی در افغانستان و البته کاهش ارز پول ملی ایران، عمده کسانی که به دلایل اقتصادی به ایران آمده بودند، بازگشتند. از این رو و در سال های اخیر هر ساله تعدادی از این مهاجران کاسته می شد و از بار مسئولیت دولت ایران می کاست. با اوج دوباره جنگ در افغانستان و توسعه ناامنی و کاهش امید مردم این کشور به آینده، شاهد مهاجرت خانواده‌هایی هستیم که به ایران می‌آیند. نوعی از مهاجرت معکوس که افراد بازگشته به افغانستان با خانواده هایشان به انجام می‌رسانند. این‌ها مهاجرانی هستند که اساسا نیتی به بازگشت به افغانستان و امیدی به وقوع این رویداد ندارند، بر خلاف کارگرانی که می‌آمدند تا کار کرده و بعد از مدتی به کشور خودشان بازگردند.
از همین رو باید در سیاست های کلی ما نسبت به امر مهاجر پذیری با توجه به مشکلات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی داخلی و مشکلاتی که از قبل مهاجرت پذیری به وجود می آید، تجدیدنظرهای جدی صورت پذیرد تا مشکلات حضور افاغنه مجددا بر گرده ما سنگینی نکند و قوز بالای قوز نشود. چرا که هیچ گاه سیاست اصولی در این رابطه از سوی دولت های ما اتخاذ نشده است و نوعی سردرگمی در این رابطه وجود دارد که نیازمند بررسی های جدی و یافتن راهکار است.

لینک کوتاه : https://rejaletabriz.ir/?p=10856

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

برچسب ها