تاریخ : یکشنبه, ۲ آبان , ۱۴۰۰ 18 ربيع أول 1443 Sunday, 24 October , 2021
0

تنبیه پاریس!

  • کد خبر : 13425
  • 31 شهریور 1400 - 9:01
تنبیه پاریس!
از نظر جو بایدن، متحدینی وجود دارند، اما در برابر ظهور چین، اتحاد بین کشورهای آنگلوساکسون برتر از روابط کلاسیک اقیانوس اطلسی تلقی می شود. از آن رو که تمام حواس ششگانه آمریکا روی کشیدن ترمز توسعه چین بوده و در این راه از هیچ اقدامی فروگذار نیست.

پیمان امنیتی انگلیس، آمریکا و استرالیا به عنوان سه کشور انگلیسی زبان که به پیمان آکوس مشهور است، نظم جدیدی در ساختار امنیتی تسلیحاتی جهان را رقم زده است و علاوه بر خشم شرکای اروپایی، نگرانی چین را دو چندان کرده است.
روابط آمریکا در دوران ریاست جمهوری ترامپ با متحدان اروپایی اش در پایین ترین حد خود قرار داشت و با حضور بایدن و قول های انتخاباتی اش این امید می رفت که وی بتواند روابط تیره و تار آمریکا با اتحادیه اروپا را ترمیم نماید. جو بایدن که از زمان ورودش به کاخ سفید قصد خود را برای برقراری مجدد ارتباط با متحدان سنتی امریکا اعلام کرده در حال حاضر در جهت عکس صحبت هایش عمل کرده است.
بدیهی است از نظر جو بایدن، متحدینی وجود دارند، اما در برابر ظهور چین، اتحاد بین کشورهای آنگلوساکسون برتر از روابط کلاسیک اقیانوس اطلسی تلقی می شود. از آن رو که تمام حواس ششگانه آمریکا روی کشیدن ترمز توسعه چین بوده و در این راه از هیچ اقدامی فروگذار نیست.
از آنجایی که اروپایی ها ظهور چین به عنوان یک سوپر پاور جدید را به اندازه آمریکا تهدید تلقی نمی کنند، لذا رقابت امریکا و چین نمی تواند تنها موضوع راهبرد اروپایی ها باشد و قبل از همه این مساله امریکایی است، نه اروپایی! هر چند فرانسه دلیل احضار سفرای خود را مشورت مجدد قلمداد کرده، اما تنبیه پاریس قطعا به مذاق ماکرون خوش نیامده و این رفتار را نوعی کج دهنی از سوی متحد همیشگی خود می داند. چون معتقد است که این اقدام آمریکا و انگلیس به نوعی خنجر از پشت زدن است!
در این بین انگلیس هم بی میل نیست که بعد از خروج خود از اتحادیه اروپا شاهد یک اروپای ضعیف شده و بی رمق باشد و از این رو در این جنجال همراه و مشوق آمریکایی ها بوده است.
اما نکته مهم در این رابطه نحوه استفاده ایران از گسل ایجاد شده بین کاخ های سفید و الیزه است! هر چند تعیین راهبردهای سیاست خارجی ایران در شکل فوق استراتژیک آن نه توسط دولت ها که در کلان حاکمیت صورت می گیرد، اما قطعا اتفاق رخ داده را می توان فرصت مغتنمی برای ایران جهت افزایش مناسبات با فرانسه و دور زدن برخی از تحریم ها دانست. اما بایستی دید که آیا ایران و تیم سیاست خارجی اش توان دیپلماتیک برای بهره برداری از گسل سیاسی و دیپلماتیک شکل گرفته بین دو سوی آتلانتیک را دارد؟
به دلیل حجم بالای مناسبات تجاری، اقتصادی، سیاسی، امنیتی و دیپلماتیک فرانسه با کشوری مانند ایالات متحده آمریکا، پاریس توان تقابل در میان مدت و بلند مدت با واشنگتن را ندارد. پس تنش پیش آمده نمی تواند زیاد به طول انجامد و ایران اگر قصد دارد از این آب گل آلود ماهی بگیرد، بایستی عجله کند و دست روی دست نگذارد. به هر حال ادامه حضور فرانسه در لبنان و دیگر امتیازاتی که ایران به عنوان لقمه دندان گیر دارد، شاید پاریس را اقلا برای کوتاه مدت برای افزایش مبادلات تجاری با ایران ترغیب نماید و از این راه بخواهد فشار دیپلماتیک بر آمریکا وارد نماید.
به هرحال خروج تعجب آور آمریکا از افغانستان و جنجال اخیر لغو قرارداد با پاریس نشان داد که این کشور سر سوزنی در مواضعش نسبت به تقابل جدی با چین کوتاه نخواهد آمد، حتی اگر این رفتارش موجب از دست دادن یکی از متحدان اصلی اش شود.
تهدید چین جدی است و آمریکا برای حل آن با روند فعلی تمام تمرکزش در اقیانوش هند و منطقه هندوراسیک خواهد بود.

لینک کوتاه : https://rejaletabriz.ir/?p=13425

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

برچسب ها