تاریخ : یکشنبه, ۲ آبان , ۱۴۰۰ 18 ربيع أول 1443 Sunday, 24 October , 2021
1

داستان یک سقوط!

  • کد خبر : 11926
  • 01 شهریور 1400 - 8:55
داستان یک سقوط!
اگر اوضاع فعلی افغانستان را ادامه سناریو دوحه و مذاکرات طالبان و آمریکا دانست و بعید نیست که این مذاکرات یک پیوست محرمانه هم داشته که نظم آتی در افغانستان را پیش بینی کرده است. شاهد این مساله هم واکنش ملایم ایالات متحده نسبت به پیشروی های چشمگیر و سریع طالبان می‌باشد!

پیشروی های برق آسای گروه تروریستی طالبان و تصرف سریالی شهرها و سقوط سریع دولت غنی تقریبا بدون هیچ مقاومت قابل ملاحظه ای باعث ایجاد سوالات و شبهات مختلفی شد. چگونه می شود که یک نیروی چریکی، غیرمنظم و در عین حال تروریستی در مقابل سیصد و چهل هزار نیروی آموزش دیده و مجهز به سلاح های غربی ارتش ملی دولت افغانستان چنین پیروزی های بزرگی به دست آورد و در عرض چند ماه توانست بر کلیت یک کشور پهناور به لحاظ ابعاد جغرافیایی مسلط شود؟
این روزها داستان سقوط دولت ها تابعی از نیات همسایگان و البته قدرت های بزرگ جهانی است! دیگر نمی شود آینده لبنان را صرفا در درون آن حوزه جغرافیایی و پیرو نیات شهروندان آن کشور دانست! ایضا در قضایای بهار عربی در مصر هم همه دیدیم که همه تلاشها برای ساقط کردن یک دیکتاتور نهایتا با روی کار آمدن دیکتاتور دیگری ختم شد و می توان نتیجه گرفت که مفاهیم رژیم افکنی چون حمله نیروی خارجی، اعتراضات داخلی و حتی کودتا دیگر به تنهایی نمی تواند آینده سیاسی یک کشور و نظام بعدی آن را تعیین کند و مولفه های بسیاری در امر دخیل هستند و در دهه گذشته ظهور پدیده های تروریستی از جمله داعش، طالبان و … هم از عوامل تاثیر گذار در این عرصه اند، البته در درون جغرافیای سیاسی خاورمیانه! خاورمیانه به عنوان بز بلاگردان و عرصه کشمکش و تسویه حساب قدرت های بزرگ است و هر کدام از قدرت های روس، انگلیس، آمریکا، چین و حتی فرانسه با یارکشی سعی در حفظ منافع خود دارند و از سویی تمام همتشان بر این است تا ناامنی و تقابل بینابین نه مستقیم که به صورت نیابتی در کشور ثالث باشد.
تا حد ممکن مناقشات فی مابین هزاران کیلومتر دور از مرزهای خودی صورت می گیرد و این بار افغانستان بعد از عراق، سوریه، لبنان، یمن و … مقصد بعدی این مناقشات است. امثال اشرف غنی و کرزای و طالبان و داعش هم صرفا مترسک سرجالیزند و به بود و نبودشان اعتباری نیست. افغانستان روزی دست روس ها، فردا روزش در دست آمریکا و پس فردایش به طالبان رسیده و معلوم نیست روزهای بعدی قدرت در دست چه کسی باشد، اما می توان چین را مهمان جدید و ناخوانده خاورمیانه جدید دانست که در راستای همان سیاست دور نگه داشتن تهدید ایالات متحده سعی در گل آلود کردن آب خاورمیانه و متمرکز کردن قوای نظامی و امنیتی آمریکا در این محدوده جغرافیایی دارد.
غریب نیست اگر اوضاع فعلی افغانستان را ادامه سناریو دوحه و مذاکرات طالبان و آمریکا دانست و بعید نیست که این مذاکرات یک پیوست محرمانه هم داشته که نظم آتی در افغانستان را پیش بینی کرده است. شاهد این مساله هم واکنش ملایم ایالات متحده نسبت به پیشروی های چشمگیر و سریع طالبان می‌باشد! اشتباهات راهبردی و رفتارهای لجوجانه و غیرمنطقی اشرف غنی در برخورد با همسایگان و بازیگران مهم منطقه‌ای باعث شده که در این شرایط بحرانی، هیچ کشوری در منطقه حاضر نباشد به حمایت از این دولت اقدام نماید.
همه ما شاهد اعمال سیاست نفت در برابر آب در مقابل ایران بودیم و حتی در مورد پاکستان و هند هم همین رویه دنبال شد. لشکر کشی ارتش سرخ به افغانستان نهایتا منجر به ظهور نیروهای سلفی و تندرو شد و لشکر کشی آمریکا هم نتیجه اش روی کار آمدن طالبان! هر دوی این کشورها در آزمون افغانستان شکست خوردند و شاید پیچیدگی های قومی و قبیله ای و مناسبات اجتماعی ایجاب می کند که قدرتی با شاکله و ساختی شبیه طالبان روی کار باشد و در آن بافت اجتماعی صحبت کردن از جمهوری افغانستان به نوعی خنده دار است!سقوط

لینک کوتاه : https://rejaletabriz.ir/?p=11926

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

برچسب ها