تاریخ : جمعه, ۶ خرداد , ۱۴۰۱ 26 شوال 1443 Friday, 27 May , 2022
0

دستگاه های آویزان!

  • کد خبر : 17481
  • 30 دی 1400 - 9:21
دستگاه های آویزان!
در چنین شرایطی، یکی از راه‌های تأمین بخش درآمدی بودجه به سراغ حذف بودجه دستگاه‌های آویزان رفتن است.

حدود یک ماهی از تقدیم لایحه بودجه به مجلس از سوی دولت می گذرد. متعاقب انتشار لایحه بودجه ۱۴۰۱ نقدهایی بسیاری در سطح کارشناسان اقتصادی و افکار عمومی مطرح گردیده که عمده این انتقادات مربوط به حذف ماهرانه ارز ترجیحی است.
از سویی سهم پروژه های عمرانی در لایحه بودجه بسیار ناچیز است از آن رو که اساسا و به بیان ساده تر دولت آه ندارد تا با ناله سودا کند.
ما هم قبول داریم که تحریم های کمرشکن شرایط سختی را پیش روی دولت قرار داده ولی نکته امای داستان مربوط به جایی است که قرار باشد همه فشارهای مالی و طرح های ریاضتی متوجه مردم عادی باشد و بقیه از آن سهمی نداشته باشند.
برای نمونه هستند یک سلسله از نهادهایی که اگر احیانا در بودجه سال بعد سهمی نداشته باشند و یا سهم شان ناچیز باشد، به جایی بر نمی خورد و اتفاق خاصی هم نخواهد افتاد. ما اصطلاحا در ساحت اقتصادی کشور به این نهادها دستگاه های آویزان می گوییم.
دولت‌های یازدهم و دوازدهم تا حدودی برای شفاف‌سازی بودجه تلاش کردند، ولی نتوانستند مشکل ردیف دستگاه‌های آویزان را حل کنند! دلیل عدم توفیق دولت روحانی در فقره حذف این نهادها از بودجه شاید قدرتمندی آنان نسبت به دولت بود و اصولا دولت قبل توان چنین رویایی را نداشت اما داستان دولت سیزدهم متفاوت است از آن رو که از قبیله خودی است و تصمیماتش منجر به استخر فرح نخواهد شد. از دولت سیزدهم این انتظار وجود داشت که با توجه به شرایط بسیار سخت تحریم‌ها و مشکلات مالی غیرقابل انکار، سازمان برنامه و بودجه را صاحب یک متولی قدرتمند کند که بتواند زخم‌های وارد شده بر آن در دوران دولت‌های نهم و دهم را التیام ببخشد و پول بیت‌المال را از تلف شدن توسط دستگاه‌های آویزان نجات دهد و آن را به بخش‌های مردمی تزریق کند تا مجبور نباشد به حذف ارز ترجیحی و مالیات بستن به دارائی‌ها متوسل شود.
کافی است این نهادها را ردیف کرده و میزان بودجه تخصیص یافته به آنان را جمع بزنید، آن گاه متوجه خواهید شد که چنین تصمیمی می تواند چقدر از بار مالی دولت کم کند و بسیاری از مشکلاتش را مرتفع نماید. با حذف این قبیل دستگاه ها دیگر نیازی به ارز ترجیحی و کارتی کردن نان و رفتارهای خنده داری از این قبیل نبود.
درست است که ارز ترجیحی نمی‌تواند همیشگی باشد، ولی در شرایط سخت این سال‌ها حذف آن مساوی است با تشدید گرانی و ایجاد انفجار در اقشار ضعیف جامعه. اگر بودجه‌نویسان و مردان اقتصادی دولت این واقعیت بدیهی را ندانند که کارت اعتباری و یارانه نمی‌توانند جای ارز ترجیحی را بگیرند، باید در فهم و درک اقتصادی آن‌ها شک کرد.
در چنین شرایطی، یکی از راه‌های تأمین بخش درآمدی بودجه به سراغ حذف بودجه دستگاه‌های آویزان رفتن است. راه بهتر البته تلاش برای رفع تحریم‌هاست، ولی اگر دولت سیزدهم خنثی کردن تحریم‌ها را می‌پسندد، باید این جسارت و شجاعت را داشته باشد که بودجه دستگاه های آویزان را قطع کند. چیزی که لایحه بودجه عملا چیزی از آن ندیدیم و به جای حذف یا کاهش بودجه این دستگاه ها رفتارهایی مانند حذف ارز ترجیحی و افزایش وحشتناک مالیات و رفتارهایی از این دست در دستور کار قرار گرفت که جز فشار به اقشار متوسط و ضعیف جامعه نیست و اینکه دولت تنها به افزایش بی مورد یارانه نقدی برای کاستن از حجم اعتراضات دل خوش کرده باشد، کمی عجیب و تامل برانگیز به نظر می رسد.
بهتر است دولت و حتی مجلس اقلا افزایشهای اخیر در رابطه با بودجه این دستگاه ها را نادیده بگیرد و در اقتصاد مقاومتی مدنظر رهبری این دوستان هم کمی پای کار باشند و صرفا مردم عادی را فدای منویات شخصی خود ننمایند.

لینک کوتاه : https://rejaletabriz.ir/?p=17481

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

برچسب ها