تاریخ : یکشنبه, ۲ آبان , ۱۴۰۰ 18 ربيع أول 1443 Sunday, 24 October , 2021
0

مرکل به خداحافظی، سلام کرد!

  • کد خبر : 13690
  • 07 مهر 1400 - 9:23
مرکل به خداحافظی، سلام کرد!
اکنون رفتن او بعد از 16 سال رهبر ساده زیست آلمان که هنوز برای ما یحتاج روزانه شخصا خرید می کند، موجی از نگرانی و تهییج احساسات را برانگیخته است و بسیاری بر این باورند که آلمانی‌ها خیلی زود دلتنگ مرکل خواهند شد.

در اقصی نقاط آلمان، آنگلا مرکل به عنوان یکی از نماد‌های نوستالژیک در این کشور تبدیل شده و اغلب مردم این کشور نیز نسبت به او احساسات خاصی دارند. احساسی که در دنیای مدرن و آهنی آلمان کمی دور از انتظار و بعید به نظر می رسد. با این همه و علی رغم یک رویکرد ماشینی در سیستم اجتماعی و سیاسی آلمان، مرکل جایگاه خاص خود را دارد و رفتنش با هیجانات مخصوص جهان سوم عجین شده است.
هنگامی که مرکل در پاییز ۲۰۰۵ به عنوان اولین زن نخست وزیر آلمان انتخاب شد، کسی فکرش را نمی کرد که بتواند از کشوری که اقتصاد نه چندان مطمئنش اروپا را هم تهدید میکرد، یک قدرت بلامنازع اقتصادی بسازد.
قدرتی که بتواند مایه مباهات و آبروی اتحادیه اروپا باشد، از بحران اقتصادی سال ۲۰۰۸ جان سالم به در ببرد، به تنهایی یونان متلاشی شده را به ساحل امنیت رهنمون کند و از طرفی تنها کشور اروپایی باشد که علی رغم همه مخالفت های داخلی و اعتراضات سراسری، پذیرای مهاجران سوری باشد و در نهایت ویروس کرونا را زودتر از آن چه که فکرش را می کردند، کنترل و مهار نماید.
مرکل همچنین به کشورهای عضو اتحادیه اروپا در حفظ اتحاد خود در جریان مذاکرات برگزیت کمک کرد. هرکدام از این تحولات به تنهایی از این ظرفیت برخوردار بودند که جهان را به تسلیم وادار کنند، با این حال، تا حدی این مساله با توجه به کنش ورزی‌های مرکل محقق نشد.
مرکل هم عصر و معاصر با چهره هایی بود که در عرصه سیاست چندان تعادل اخلاقی و روانی نداشتند، ترامپ، بوریس جانسون، بولسونارو و حتی ماکرون همه و همه تفسیر و نگاهی متفاوت به قدرت سیاسی داشتند. اما او نه رویه هم عصرانش را یاد گرفت و نه طمع قدرت در ۱۶ سال حضورش به عنوان رهبر آلمان، از او هیتلری دیگر ساخت!
او بیشتر و به کرات جنبه های اخلاقی رهبری خود را به اثبات رسانده بود و حل مشکل یک میلیون آواره سوری موضوعی بود که اگر او پا پیش نمی گذاشت، قطعا به یک بحران انسانی تبدیل می شد. هر چند در این راه او فشارهای زیادی را از داخل به خود دید اما با جمله ما می توانیم، این بحران را عملا و به شکلی بی سابقه حل کرد.
وقتی پوتین کریمه را به روسیه ضمیمه کرد و در منطقه دونباس شرقی اوکراین مداخله نظامی داشت، او خونسردی خود را حفظ کرد و در مذاکرات درباره توافق نامه های مینسک پیشگام شد. هر چند برخی رویکرد آشتی جویانه وی در قبال روسیه مخصوصا در مسائلی نظیر پرژه خط لوله نورد استریم ۲ را چیزی جز تقویت جایگاه پوتین در اروپا و جهان نمی دانند، اما به هرحال او هیچ گاه مواضعی خصمانه نه نسبت به روسیه که به هیچ یک از رقبایش نداشت و در داستان برگزیت هم اقلا در ظاهر امر، روابطش با انگلیس را پایدار نگهداشت.
او مسیر پیشرفت اقتصادی آلمان را در حفظ روابط خود با ابرقدرت های جهان و پرهیز از تنش های بیهوده سیاسی دید، از این رو نه در برابر رویکردهای خود رهبر پندارانه مکرون موضع گرفت و نه با امثال پوتین و ترامپ در افتاد.
نهایتا این رویکرد آلمان را به عنوان غول اقتصادی جهان محترم شمرد و اکنون رفتن او بعد از ۱۶ سال رهبر ساده زیست آلمان که هنوز برای ما یحتاج روزانه شخصا خرید می کند، موجی از نگرانی و تهییج احساسات را برانگیخته است و بسیاری بر این باورند که آلمانی‌ها خیلی زود دلتنگ مرکل خواهند شد.

لینک کوتاه : https://rejaletabriz.ir/?p=13690

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

برچسب ها