تاریخ : یکشنبه, ۲ آبان , ۱۴۰۰ 18 ربيع أول 1443 Sunday, 24 October , 2021
0

وعده های رویایی دولت!

  • کد خبر : 12581
  • 14 شهریور 1400 - 10:24
وعده های رویایی دولت!
دوستانی که تحقق این وعده را ممکن می دانند، یا عدد و رقم را دقیق متوجه نمی شوند یا از پروسه ساخت مسکن و شرایط آن اطلاع کافی ندارند.برای ساخت این تعداد واحد آپارتمانی حدود صد میلیون مترمربع و برای هزینه ساختش طبق اعلام نظر کارشناسی رقمی حدود ۵۰۰ هزار میلیارد تومان پول نیاز است که در واقع پنج برابر بودجه عمرانی کل کشور است.

وعده ساخت یک میلیون مسکن در سال، از پر سر و صداترین وعده‌های رئیسی بود که برخی آن را مصداق وعده‌های پوپولیستی دانسته‌اند. وعده‌ای که رئیسی در نخستین روزهای ریاست جمهوری‌اش آن را دنبال می‌کند به باور کارشناسان امر نه تنها تحقق یافتنی نیست بلکه در صورت اجرا نیز نمی‌تواند اثرات مثبت بر بازار مسکن گذاشته و نیازهای موجود را پاسخ دهد. آش این وعده این وعده بقدری شور بود که اعتراض و انتقاد برخی از چهره های اصولگرا را هم به دنبال داشت و سعید محمد فرمانده سابق قرارگاه خاتم یکی از منتقدین در این قضیه بود.
انبوه‌سازی مسکن در ایران پس از انقلاب اسلامی تا به حال بحران‌های بسیاری داشته است. اقلا فقره سیاست بساز بفروشی دولت که آخرین نمونه آن مسکن ملی و قبل تر مسکن مهر بود، برای ساختار اجتماعی و اقتصادی کشور چالش آفرین بوده است.
ابتدا این که دولت از جایگاه مجری قانون و قانون گذار در مواردی به یک انبوه ساز ناشی تقلیل جایگاه می دهد و این ورود ناشیانه به عرصه ساخت و ساز عملا با اصل خصوصی سازی و نقش نظارتی دولت منافات دارد.
در نگاه اولیه مسکن به عنوان یکی از پیشران‌های اقتصای که می‌تواند نقش مهمی در اشتغالزایی داشته باشد مورد توجه بوده است. شاید همین امر خود یکی از مهم ترین عوامل ترغیب دولت برای ورود به عرصه ساخت و ساز باشد! اما وعده ساخت یک میلیون مسکن در سال بسیار رویایی تر از آن است که بشود در مورد تحققش امیدوار بود.
احساس می شود این تصمیم و سیاست گذاری بدون توجه به نیاز بازار و اصل نیاز سنجی صورت گرفته و گرانی مسکن و ناتوانی طبقات متوسط و ضعیف جامعه از تامین آن باعث شده تا وعده دادن در این رابطه، نان و آب داشته باشد، اقلا برای عبور از عرصه انتخابات وعده قابل توجه ای است.
از سویی دوستانی که تحقق این وعده را ممکن می دانند، یا عدد و رقم را دقیق متوجه نمی شوند یا از پروسه ساخت مسکن و شرایط آن اطلاع کافی ندارند. اوضاع اقتصادی کشور هم مزید بر علت است تا امکان محقق شدن این وعده تقریبا محال به نظر بیاید. اگر بر اساس آمار و ارقام پیش برویم، برای ساخت این تعداد واحد آپارتمانی حدود صد میلیون مترمربع و برای هزینه ساختش طبق اعلام نظر کارشناسی رقمی حدود ۵۰۰ هزار میلیارد تومان پول نیاز است که در واقع پنج برابر بودجه عمرانی کل کشور است.
حال بماند که تزریق چنین رقمی حتی در صورت یافتن چنین متراژی برای ساخت آن، تورمی وحشتناک را بر گرده اقتصاد کشور تحمیل خواهد کرد که در این آشفته بازار تورم، رسما کمر شکن خواهد بود. باز بماند که دولت پی آمد تحریم ها با کسری بودجه حدود ۲۰۰ میلیارد دلاری روبروست که برای تامین آن چشم امید به مذاکرات آتی و رفع تحریم ها و فروش مجدد نفت دارد.
دولت احمدی نژاد با درآمد نفتی حدود ۹۰۰ میلیارد دلاری اش آن طور که بایسته بود نتوانست مسکن مهر را به سرانجام برساند و به دولت بعد موکول شد. حالا آیا دولت جدید با این وضعیت اقتصاد و تورم ناشی از تحریم می‌تواند سالی یک میلیون مسکن شهری بسازد؟ تعداد خانه‌های خالی بین دو سرشماری سال ۱۳۸۵ و ۱۳۹۵ به بیش از ۴ و نیم برابر افزایش پیدا کرده است که ۱۱ درصد از کل واحد‌های مسکونی کشور را شامل می‌شود! آیا بهتر نبود ابتدا دولت تکلیف احتکار مسکن را مشخص کند و سپس برای عرضه جدید به بازار برنامه‌ریزی کند؟
تامین این رقم به گفته وزیر مسکن از راه تهاتر نفتی صورت می گیرد، در حالی که امکان فروش نفت در شرایط تحریمی جز از راه دور زدن تحریم ها بسیار سخت شده است. به هرحال بایستی منتظر ماند و دید که آیا بزرگترین و غلوآمیزترین وعده دولت محقق خواهد شد یا آن چه گفته شده صرفا شوی تبلیغاتی بوده است؟

لینک کوتاه : https://rejaletabriz.ir/?p=12581

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

برچسب ها